Ana Sayfa BLOG Belgesel Fotoğrafçılık - Bölüm 2

Belgesel Fotoğrafçılık – Bölüm 2

-

Sosyal Belgesel Fotoğrafçılığı

Fotoğrafın bir ikna aracı olarak kullanımında sosyal belgeselciliğinin gücü 19. Yüzyılın ortalarında keşfedilmiştir. 1851 yılında Henry Mayhew ilk sosyal belgesel çalışması olan “Londra İş ve Londra Yoksul”unu (London Labour and the London Poor) Richard Beard’ın dagerotiplerini kopyalayıp renklendirerek hazırlamıştır (6). Adolphe Smith ve John Thomson’un (1837-1921) “Londra’da Sokak Yaşantısı” (Street Life in London) (1877) çalışmasında Thomson’un 36 fotoğrafı Londra’nın işçi sınıfını gerçekçi biçimde betimlemiştir. Kendisi Yaşlı Peter Bruegel  gibi sokaktaki insanları olduğu gibi fotoğraflamıştır. Çıkardıkları albüm çok tartışma yaratmıştır. Yoksul ve yok sayılanların uygun olmayan şekilde fotoğraflanmalarının sanatsal mecranın suiistimali olarak görenler olmuştur (1,6,17). John Barnardo 1870’lerde Londra’daki evsiz çocuklarını yayınlamıştır. Çocukları kayıt altına almış ve onlar için bağış toplamıştır. Kurduğu Barnardo evlerinde çocukları ağırlamış ve evine yerleşme öncesi ve sonrası fotoğraflarını çekmiştir. Çektiği öncesi ve sonrası fotoğraflarını bir kart vizite basmış ve hayırseverlere satmıştır. Kart vizitler sanatsal niteliği nedeniyle de koleksiyonerler tarafından rağbet görmüştür. Böylece evsiz çocukların beslenme ve diğer gereksinimlerini karşılamıştır. Böylece ilk defa sosyal müdahalenin etkisi gösterilebilmiştir. Bu çalışma sosyal belgeselciliğinin etkinliğini ispatlamıştır (17,18).  1877’de ise Thomas Annan Edinburgh’da yoksul işçilerin evlerini fotoğraflayarak fiziki gereksinimlerini ortaya koymuştur (6).

Lewis Hine, Soldier Thrown in Air, 1917
Lewis Hine, Soldier Thrown in Air, 1917

Fotoğrafta teknolojinin gelişmesi ve yeni çoğaltma yöntemlerinin geliştirilmesi, sosyal belgesel fotoğrafçılığının 1890’ların sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında ivme kazanmasını sağladı. Bu dönemde belgeselcilik ilgisini manzara ve peyzajdan ağırlıklı olarak şehre ve şehrin krizlerine doğru kaydırmıştır (19). Fotogravür yöntemlerinin rafine edilmesi ve daha sonra 1890 civarında yarım ton çoğalmanın başlatılması, gazetelerde, dergilerde ve kitaplarda düşük maliyetli toplu görüntü çoğaltılmasını mümkün kıldı (20).

Dorothea Lange, Children at the Weill public school in San Francisco pledge allegiance to the American flag in April 1942, prior to the internment of Japanese Americans
Dorothea Lange, Children at the Weill public school in San Francisco pledge allegiance to the American flag in April 1942, prior to the internment of Japanese Americans

Yeni belgesel formunun doğuşuyla en doğrudan ilişkili olan şahsiyet gazeteci ve kentsel sosyal reformcu Jacob Riis (1849-1914)’dir. Riis, başta polis muhabiri iken, halk sağlığı memuru ve aynı zamanda amatör fotoğrafçı olan dostları tarafından kentsel sosyal reform fikirlerine doğru geçmeye ikna edilmiştir. 1890’da yayınlanan “Diğer Yarısı Nasıl Yaşar” (How the Other Half Lives) ve 1892’de yayınlanan “Gecekondu Çocukları” (The Children of the Slums) isimli kitapları vardır. Çektiği fotoğraflar insanları ikna etmiştir. Toplamda dokuz adet kitap çıkarmıştır. Konuları çocuklar, yaşadıkları barınaklar ve çalıştıkları işyerleriydi. Genellikle doğu ve güney Avrupa’dan gelen 8-9 yaşlarında göçmen çocuklar günlük 30 cent yevmiye ile saatlerce çalışmak durumunda bırakılıyorlardı ve ailelerini geçindiriyorlardı. Bu insanlar zenginler tarafından daha çok birer üretim aracı olarak görülüyorlardı ve yoksullukları onların kendi suçlarıydı. İç savaştan sonra ekonomik kalkınmaya faydaları dokunduğu için, buna göz yumuyorlardı. Riis bu insanlık dışı yaşam ve çalışma koşullarını anlattığında ona kimse inanmak istemedi, ancak çektiği fotoğrafları gösterince insanlar görüntülerden çok etkilendiler. Çocuk çalışma kanunun gelişimine katkısı olmuştur (1,6,21,22). Riis’in belgesel fotoğrafçılığı, yoksulların hızla genişleyen kent-sanayi merkezlerinde yaşadığı insanlık dışı koşulları değiştirmeyi amaçlamaktaydı. Bu mücadelesi kentsel reform hareketlerini etkilemiştir (23). En ünlü halefi, özellikle çocuk işçiliği koşullarını sistematik olarak araştırıp, Ulusal Çocuk İşçiliği Komisyonu için çalışan ve “The Survey” gibi sosyolojik dergilerde fotoğrafları yayınlanan fotoğrafçı Lewis Wickes Hine(1874-1940)’dir. Kendisi aslında bir işçiydi ve bu sıkıntıları bizzat yaşamıştı. Gayret edip üniversiteden sosyoloji derecesi ile mezun olmuştur. 1908 yılına kadar öğretmen olarak görev yaptıktan sonra tam zamanlı belgesel fotoğrafçı olarak çalışmaya başlamıştır. Devletin şirketleri, insanlara öncelemesinden çok rahatsızdı. Fotoğrafçılığındaki başarılarından dolayı Ulusal Çocuk Çalışma Komitesi (NCLC) tarafından işe alındı ve ABD’de araşırmacı fotoğrafçı olarak dolaşmaya başladı. O dönem 1.7 milyon çocuk endüstride sömürüye uğramaktaydı. Çocuklara dair kağıt üzerindeki istatistikleri kısa süre sonra etten kemikten insan görüntüsüne dönüştürdü. Birçok görüntüsünü gizli kamera ile çekmiştir. Kendileri ile röportaj yapmıştır, boylarını ölçmüştür ve sanayideki hayati tehlike arz eden çalışmalarını fotoğraflamıştır. Sunmuş olduğu fotoğraflar NCLC tarafından baskıya verilerek, insanların bilgisine sunulmuştur. Üretmiş olduğu binlerce fotoğraf nihayetinde 1930’larda çocuk işçiliğini yasaklayan yasaların önünü açmıştır.  Çalışmaları belirgin biçimde New York ve genel olarak ABD’deki çocuk iş kanunlarının gelişimini etkilemiştir (1,17,24,25,26).

Jacob Riis, Lodgers in a Crowded Bayard Street Tenement
Jacob Riis, Lodgers in a Crowded Bayard Street Tenement

1900’de İngiliz Alice Seeley Harris, kocası John Hobbis Harris (bir misyoner) ile Kongo Özgür Devleti’ne gitmiştir. Orada bir Kodak Brownie kamerasıyla yerel halka karşı uygulanan Belçika vahşetini fotoğraflamıştır. Görüntüler, sihirli fener gösterimleri ile yaygın bir şekilde izleyici ile buluşturulmuştur ve halkın kölelik algılarını değiştirmiştir (27). Sonunda Belçika’da II. Leopold bölgeden vazgeçmiştir ve Belçika Kongo’su yaratılmıştır (28).

W. Eugene Smith, A Walk To The Paradise Garden
W. Eugene Smith, A Walk To The Paradise Garden

1930’larda Büyük Buhran, hem kırsal hem de kentsel koşullarda yeni bir belgesel dalgası oluşturmuştur. 1932-1936 yılları arasında merkez Amerikada kuraklık olmuştur. Traktörün kullanımı küçük çiftçileri işsiz bırakmıştır.  Çiftçiler Kaliforniya’ya mevsimlik işçiler olarak göç etmeye başlamışlardır.  ABD bu bahtsız insanlara yardımcı olabilmek için 1935’te Çiftlik Güvenlik İdaresi’ni (FSA) kurmuştur. Bu kurum Roy Stryker’in tarih bölümünü yönetmek üzere görevlendirilmesi ile (29,30), Dorothea Lange (1895-1965), Walker Evans (1903-75), Arthur Rothstein (1915-85), Ben Shahn (1898-1969), Russell Lee, John Vachon, Marion Post Wolcott gibi fotoğrafçıların (toplamda 30, ancak her görevlendirilmede en fazla 6 fotoğrafçı)  efsanevi belgesel fotoğraflarını finanse etmiştir. Belgesel fotoğrafçıların bu nesli, belgesellerin doğruluk kuralı ile tutkulu savunuculuklarını sistemleştirerek, sosyal değişim yaratmak amacıyla toplumsal katılımı sağlamayı amaçlamıştır (1,31)). Fotoğraflar yoksul göçmenleri ve çiftçileri, terkedilmiş köyleri ya da kurak arazileri gösterirken, sınıf farkını göstermek için Miami’de tatil yapan Amerika’lıları da içermekteydi. Fotoğraflar ulusal basın aracılığıyla, büyük kentlerde açılan sergilerle insanlara ulaştı. Bu projeden çıkan fotoğraflar John Steinbeck’in Gazap Üzümleri gibi edebi eserlerini de etkilemiştir. Yarattığı etki ile ezilen kesimler kamunun desteğini almışlardır. FSA 1941 yılında Savunma Bakanlığı bünyesine katılmıştır, ancak fotomuhabirlik bu ajans sayesinde ABD ve Avrupa’da gelişmiştir (29). 

Alfred Eisenstaedt, Nurses
Alfred Eisenstaedt, Nurses

Avrupa’da ise 1928–29 yıllarında Münchner Illustrierte Presse ve Berliner Illustrirte Zeitung yeni stilde fotoğraflar basmaya başlamışlardır (32). Erich Salomon politikacı ve önemli şahsiyetlerin portrelerini gazetecilere kapalı toplantılarda çekmiştir (33). Felix H. Man ise fotoğraf öyküleri için fotoğraf çekmeye başlamıştır (34). Bu resimli fotoğraf dergileri daha sonra Avrupa’da ve ABD’de taklit edilmiştir. Vu dergisi ise Paris’te 1928 yılında kurulmuş ve Robert Capa’nın İspanya Sivil Savaşı fotoğraflarını yayınlamıştır. 1936 yılında ise Life ve Look dergileri yayın hayatına başlamıştır. Berenice Abbott ise Atget’in Paris çalışmalarından etkilenerek, “Değişen New York” (Changing New York) (1939) çalışmasını yapmıştır (35). August Sander bu dönemde Almanya’nın Portresini yapmayı hedeflemiştir. Çektiği bazı portrelerin “Aryan” olmaması iddiasıyla Nazi rejimi ile çatışma yaşamış ve “Çağımızın Çehresi” (Antlitz der Zeit) isimli kitabı tahrip edilmiştir (36,37). Life dergisinin ilk fotoğrafçısı Bourke-White olmuştur. Zamanının diğer ünlü basın fotoğrafçıları Alfred Eisenstaedt (Keystone Picture Agency, Almanya),  Hansel Mieth, Otto Hagel, Peter Stackpole’dir (35). Diğer önemli bir fotoğrafçı ise W. Eugene Smith olmuştur (38,39,40) .  Life ve Look dergilerinin fotoröportaj tarzı birçok fotoğrafçıyı ve sergiyi etkilemiştir. Steichen’in 1955 yılında MoMA’da açmış olduğu “Family of Man,”  sergisinde 500 fotoğraf fotoröportaj ve belgesel niteliğindeydi (35,41).

Henri Cartier-Bresson, Photograph of Alberto Giacometti
Henri Cartier-Bresson, Photograph of Alberto Giacometti

Bu dönemlerde yetişen diğer önemli bir belgesel fotoğrafçı Henri Cartier-Bresson (1908-2004)’dur. Kendisi bir sosyal reformist ya da fotomuhabir değildi. Daha çok insanları oldukları haliyle gözleyip, anı yakalayınca çeken bir fotoğrafçıdır. Kendisi sıcak haber ya da sansasyonel bir olayın peşinde koşmamıştır (1). Çektiği fotoğrafları kroplamadan bastırmayı alışkanlık edinmiş bir fotoğrafçıdır. Altmış yıl boyunca birçok dergi, kitapta ve galeride yer bulmuştur. 1947 yılında Robert Capa ve David Seymour ile “Magnum” ajansını kurmuşlardır.   Robert Capa (1913-54) İspanya İç Savaşındaki çektiği fotoğraflarla ünlü bir savaş fotoğrafçısı olmuştur. Hatta Endoçin savaşı sırasında mayına basarak ölmüştür.  Diğer kurucu David Seymour (1911-1956) ise Mısır’da bir çatışma sırasında ölmüştür (1,42).

Savaş zamanı ve savaş sonrası dönemlerde belgesel fotoğrafçılık giderek daha fazla foto muhabirliği başlığı altında toplanmaya başlanmıştır. İsviçreli-Amerikalı fotoğrafçı Robert Frank, 1959’da çıkardığı “Amerikalılar” (The Americans) kitabında, belgesele kişiselliği, çağrışımcılığı ve karmaşıklığı dahil ederek karşıt bir etki yaratmıştır (43,44). 1960’ların başında, kendisinin etkisi altında kalan Garry Winogrand ve Lee Friedlander gibi fotoğrafçılar, Diane Arbus ile birlikte “Yeni Belgeler” (New Documents) başlığı altında Modern Sanat Müzesi’nde (MoMA) önemli bir sergi açmışlardır (45). MoMA küratörü John Szarkowski, bu sergide yeni kuşağın, sosyal değişimden ziyade modernitenin toplumsal deneyimine ilişkin formal ve ikonografik araştırmaya kendini adamış olduğunu ve bu kavramın eski sosyal belgesel fotoğrafın yerini aldığını ileri sürmüştür (46).

Diane Arbus, Eddie Carmel and parents 1970
Diane Arbus, Eddie Carmel and parents 1970

1970’lerde ve 1980’lerde, tarihçiler, eleştirmenler ve fotoğrafçılar tarafından geleneksel belgesellere karşı ateşli bir saldırı düzenlendi. En göze çarpanlarından biri, fotoğrafçı eleştirmen Allan Sekula’dır. Çalışmaları, felsefi olarak daha titiz, genellikle daha katı sol politikaları benimseyen “yeni belgesel” fotoğrafçılarını etkilemiştir. Sekula bu fotoğrafçıların eleştirel yazı ve editoryal çalışmaları konusunda liderleri olmuştur (47). Bu neslin içinde dikkat çeken 1976’da ‘Sağlık ve Güvenlik Oyunu’ çalışması ile “belgesel sonrası”na (post-documentary) model oluşturan Fred Lonidier ve 1974-75’te “İki Yetersiz Tanımlayıcı Sistemde Bowery” çalışması ile klasik hümanist belgeselin eleştirisi olarak, güçsüzlere vizyonlarını ve değerlerini dayatan ayrıcalıklı seçkinlerin eseri olarak kilometre taşı görevi gören Martha Rosler’in çalışması sayılabilir (48). 1990’ların sonlarından bu yana, belgesel fotoğrafçılığa ve uzun vadeli perspektifine artan bir ilgi gözlemlenmektedir. Nicholas Nixon, Amerikan yaşamıyla ilgili sorunları kapsamlı bir şekilde belgelemiştir (49).

Güney Afrikalı belgesel fotoğrafçısı Pieter Hugo, Afrika topluluklarına odaklanarak sanat geleneklerini belgelemekle uğraşmıştır (50). Antonin Kratochvil, Moğolistan’ın Doğa Tarihi Müzesi için sokak çocukları da dahil olmak üzere çok çeşitli konuları fotoğraflamıştır (51). 

Kaynaklar:

  1. Documentary Photography. ENCYCLOPEDIA OF PHOTOGRAPHIC ART. Erişim: http://www.visual-arts-cork.com/photography/documentary.htm . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  2. Tate Modern Museum of Art. Documentary Photography. Erişim: https://www.tate.org.uk/art/art-terms/d/documentary-photography . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  3. National Galleries of Scotland. Documentary Photography. Erişim: https://www.nationalgalleries.org/art-and-artists/glossary-terms/documentary-photography . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  4. Stapp W. John Beasly Greene. Encyclopedia of Nineteenth Century Photography, ed., Hannavy J. New York and Oxon, England: Routledge. 2008. pp. 619-622.
  5. John Beasley Greene. The J. Paul Getty Museum. Erişim: http://www.getty.edu/art/collection/artists/1841/john-beasley-greene-american-born-france-1832-1856/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  6. Documentary photography-Landscape and architectural documentation. Encyclopædia Britannica. Erişim: https://www.britannica.com/technology/photography/Documentary-photography . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  7. The Metropolitan Museum of Art. Daniel M. Roger Fenton (1819–1869). Erişim: https://www.metmuseum.org/toah/hd/rfen/hd_rfen.htm. Erişim tarihi: 22.05.2020.
  8. Jonathan H. Mission Heliographique – The Patrimony of Paris in Photos. Erişim: http://www.terrastories.com/bearings/mission-heliographique-the-patrimony-of-paris-in-photos . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  9. American Battlefield Trust. Alexander Gardner. Erişim: https://www.battlefields.org/learn/biographies/alexander-gardner . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  10. Library of Congress. Timothy H. O’Sullivan’s Frontier Photographs Subject of New Publication, Exhibition. Erişim: https://www.loc.gov/item/prn-10-008/frontier-photos-subject-of-new-book/2010-01-13/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  11. The J. Paul Getty Museum. George N. Barnard. Erişim: http://www.getty.edu/art/collection/artists/2023/george-n-barnard-american-1819-1902/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  12. Library of Congress. Timothy H. O’Sullivan’s Frontier Photographs Subject of New Publication, Exhibition. Erişim: https://www.loc.gov/item/prn-10-008/frontier-photos-subject-of-new-book/2010-01-13/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  13. Timothy H. O’Sullivan. Encyclopædia Britannica. Erişim: https://www.britannica.com/biography/Timothy-OSullivan. Erişim tarihi: 22.05.2020.
  14. The J. Paul Getty Museum. William Henry Jackson. Erişim: http://www.getty.edu/art/collection/artists/1853/william-henry-jackson-american-1843-1942/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  15. The International Photography Hall of Fame and Museum. Timothy H.. Erişim: https://iphf.org/inductees/timothy-h-osullivan/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  16. U.S. Geological Survey. The Four Great Surveys of the West. Erişim: https://pubs.usgs.gov/circ/c1050/surveys.htm . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  17. The Metropolitan Museum of Art. Early Documentary Photography. Erişim: https://www.metmuseum.org/toah/hd/edph/hd_edph.htm . Erişim tarihi: 22.05.2020
  18. Barnardo’s. Beginnings – the Ragged School. Erişim: https://www.barnardos.org.uk/who-we-are/our-history . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  19. Grundberg A, Rosenblum N, Erich H, Gernsheim R, Newhall B. History of photography. Encyclopædia Britannica. Erişim: https://www.britannica.com/technology/photography . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  20. Beegan G. The Studio: Photomechanical Reproduction and the Changing Status of Design. Design Issues. 2007; 23(4): 46–61.
  21. Hostetler L. Jacob Riis. International Center of Photography. Erişim: https://www.icp.org/browse/archive/constituents/jacob-riis?all/all/all/all/0 . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  22. Jacob Riis. Encyclopædia Britannica. Erişim: https://www.britannica.com/biography/Jacob-Riis . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  23. Library of Congress. Jacob Riis: Revealing “How the Other Half Lives”. Erişim: https://www.loc.gov/exhibits/jacob-riis/reformer.html . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  24. Lewis Hine. Encyclopædia Britannica. Erişim: https://www.britannica.com/biography/Lewis-W-Hine . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  25. The J. Paul Getty Museum. Lewis W. Hine. Erişim: http://www.getty.edu/art/collection/artists/1566/lewis-w-hine-american-1874-1940/. Erişim tarihi: 22.05.2020.
  26. Hostetler L Lewis Wickes Hine. International Center of Photography. Erişim: https://www.icp.org/browse/archive/constituents/lewis-wickes-hine?all/all/all/all/0 . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  27. Lowell Milken Center for Unsung Heroes. Meet the Hero: Alice Seeley Harris. Erişim: https://www.lowellmilkencenter.org/programs/projects/view/alice-seeley-harris/hero . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  28. Düzler G. Belçika’nın Kara Tarihi: Kral II. Leopold’un Kongo Katliamı. AFAM – Afrika Araştırmacıları Derneği. Erişim: https://afam.org.tr/belcikanin-kara-tarihi-kral-ikinci-leopoldun-kongo-katliami/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  29. Library of Congress.. Roy Stryker & FSA photographers. Erişim: https://www.loc.gov/resource/ds.01154/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  30. Stryker R. Photos of The Great Depression. Erişim: https://thegreatdepressionphotos.wordpress.com/roy-stryker/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  31. Ganzel B. FSA Photographers. Erişim: https://livinghistoryfarm.org/farminginthe30s/water_14.html . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  32. MoMA. Berliner Illustrirte Zeitung. Erişim: https://www.moma.org/interactives/objectphoto/publications/786.html . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  33. The International Photography Hall of Fame and Museum. Erich Salomon. Erişim: https://iphf.org/inductees/erich-salomon/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  34. The Metropolitan Museum of Art. Felix H. Man. Metzgerbräu, München, 1929. Erişim: https://www.metmuseum.org/art/collection/search/286236 . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  35. Grundberg A. Photojournalism. Encyclopædia Britannica. Erişim: https://www.britannica.com/technology/photography/Contemporary-photography-c-1945-present . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  36. MoMA.August Sander. Erişim: https://www.moma.org/artists/5145 . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  37. August Sander – Antlitz Der Zeit. josef chladek. Erişim: https://josefchladek.com/book/august_sander_-_antlitz_der_zeit . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  38. Yaman H. Merhametli Bir Hekim . GazeteDuvar. Erişim: https://www.gazeteduvar.com.tr/forum/2019/09/22/merhametli-bir-hekim-dr-albert-schweitzer/ . Erişim tarihi:22.09.2019.
  39. Yaman H. İkonik Bir Fotoröportaj- Köy Doktoru-. İFSAKBlog. Erişim: http://www.ifsakblog.org/ikonik-fotoroportaj-koy-doktoru/?fbclid=IwAR1sy0-IgzXJ2uONZIirybiXNClElwzJFfBlbCLm2jnt3xD3IjNfAvks9C8 . Erişim tarihi:06.11.2019.
  40. Yaman H. Magnum Fotoğrafçısı W. Eugene Smith ve Ebe Maude Callen. Erişim: https://www.arthenos.com/magnum-fotografcisi-we-smith-ve-ebe-maude-callen/ . Erişim tarihi: 25.11.2019.
  41. Tīfentāle A. The Family of Man: The Photography Exhibition that Everybody Loves to Hate. FK.  Erişim: https://fkmagazine.lv/about-fk/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  42. Magnum Photos. Henri Cartier-Bresson. Erişim: https://www.magnumphotos.com/photographer/henri-cartier-bresson/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  43. National Gallery of Art. The Robert Frank Collection. Erişim: https://www.nga.gov/features/robert-frank/the-americans-1955-57.html . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  44. Indrisek S. Why Robert Frank’s “The Americans” Matters Today. Erişim: https://www.artsy.net/article/artsy-editorial-robert-franks-the-americans-matters-today . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  45. MoMA. New Documents. Erişim: https://www.moma.org/calendar/exhibitions/3487 . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  46. Blumberg N. John Szarkowski. Encyclopædia Britannica. Erişim: https://www.britannica.com/biography/John-Szarkowski . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  47. Hermes M. Allan Sekula. Frieze. Erişim: https://frieze.com/about . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  48. McCabe H. Post-Documentary, Post-Photography – Martha Rosler (2001). Traces Of The Real. Erişim: https://tracesofthereal.com/author/hughitb/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  49. ArtNet. Nicholas Nixon. Erişim: http://www.artnet.com/artists/nicholas-nixon/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  50. ArtNet. Pieter Hugo. Erişim: http://www.artnet.com/artists/pieter-hugo/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  51. MUSA FOTOGRAFIA. Antonin Kratochvil. Erişim: https://saramunari.blog/antonin-kratochvil/ . Erişim tarihi: 22.05.2020.
  52. McCabe H. The Documentary Debate : Aesthetic or Anaesthetic – David Levi-Strauss (1992). Traces Of The Real. Erişim: https://tracesofthereal.com/2009/12/06/the-documentary-debate-aesthetic-or-anaesthetic-david-levi-strauss-1992/ . Erişim tarihi: 22.05.2020
  53. Price D. Surveyors and surveyed: photography out and about. In: Photography: A Critical Introduction, 5th ed., ed. Wells L. Oxon:  Routledge. 2015. Pp: 79-95.

Okunacaklar:

Yurdalan Ö. Belgesel Fotoğraf ve Fotoröportaj. İstanbul: Agora Kitaplığı. 2015.

İlişkili İçerikler

789 Yılda Alanya

Alanya Belediyesi tarafından 2010 yılında basılan “789 (789 Yılda Alanya)” isimli harikulade bir albümü paylaşmak isteriz. Bir süre AFSAK (Alanya Fotoğraf Sanatçıları Kulübü) Başkanlığı ve TFSF Denetim Kurulu Üyeliği görevlerinde bulunan ve albümün oluşmasında ciddi anlamda payı bulunan sayın Ali Aral’ın bize hediyesidir.

Foto-graf Dernekleri, Klüpleri, Blogları vb… Kendi tarihlerini yazmalılar

Geleceği kurmak ve/ya geleceğe daha sağlam adımlarla ilerlemek istiyorsak, geçmiş zamanın bütün deneyim ve bilgilerinden yararlanmamız icap eder. Fakat elimizde geçmişe dair yeterli doküman yok ise, yararlanabileceğimiz bir şey de yok demektir.

…Deneyimler ve bilgiler kuşaktan kuşağa sözlü ve yazılı olarak aktarılmadığı takdirde, yeni kuşaklar sürekli sıfırdan başlamak zorunda kalırlar.

Belgesel Fotoğrafçılık – Bölüm 4

Belgesel fotoğrafçılığın Türkiye’deki gelişimine bakarken, öncelikle tarihi benzerlik ve yakınlık bağlamında 19. Yüzyıl İran’ında olup bitenlerden söz etmek gerekmektedir. 1848 yılında İran tahtına geçen Naserel Din Şah Kajar ülkesinde birçok reform yapmıştır.

Belgesel Fotoğrafçılık – Bölüm 3

Belgesel fotoğrafçılık genellikle daha karmaşık bir hikaye çizgisine sahip uzun vadeli projelerle ilgilidir. Foto muhabirliği ise daha çok sıcak haber ile ilgilidir (1). Özcan Yurdalan bu konuya şöyle açıklık getirir: “Sokak fotoğrafçılığıyla haber fotoğrafçılığı karıştırılır. Sokak fotoğrafçısı ve haber fotoğrafçısı olayın tekil anına odaklanır. Olayı izlerken sürece odaklanır. Ele aldığı konuyu görünen yanlarıyla değil arka plan ve neden sonuç ilişkisiyle birlikte anlatmaya çalışır.

E-POSTA ABONELİĞİ

Prof. Dr. Hakan Yamanhttp://profdryaman.com
Prof. Dr. Hakan YAMAN, ANFAD (Antalya Fotoğraf ve Sinema Amatörleri Derneği), Sille Sanat Sarayı, IFSAK ve FIAP (FEDERATION INTERNATIONALE DE L’ART PHOTOGRAPHIQUE) üyesidir. AFIAP (Artist de FEDERATION INTERNATIONALE DE L’ART PHOTOGRAPHIQUE) ünvanına sahiptir. Işıkla Boyama Dünya Birliği’nin (LPWA-The Light Painting World Alliance) ilk Türkiye temsilcisidir. DepoPhotos kolektifinin üyesidir. Uluslararası Sanat Eleştirmenleri Derneği Türkiye Şubesi (AICA-TR) üyesidir. Üyesi olduğu derneklerde karma sergilere katılmış, sunumlarda bulunmuştur. Science Citation Index-Expanded ve Scopus gibi uluslararası bilimsel veri tabanlarında taranan, bilimsel hakemli dergilerde yayınlanmış fotoğraf ve sanat ile ilgili yayınları mevcuttur. Fotoğraf dernekleri yayın organları yanı sıra Milliyet Gazetesi’nde blog yazarıdır. Ağırlıklı olarak Belgesel fotoğrafçılık ve Sokak Fotoğrafçılığı ile ilgilenmektedir. Hekim olması nedeniyle fotoğrafın tıbbi boyutu ile ilgili araştırmaları sürmektedir. Evli ve 1 çocuk babasıdır.

Yorum Politikamız: Arthenos.com ekibi olarak tüm okuyucularımızı tartışmalara aktif olarak katılmaya teşvik etsek de, Davranış Kurallarımıza uymayan veya yayınlanan materyalin editoryal standartlarını karşılamayan herhangi bir içeriği Silme / Değiştirme hakkını saklı tutarız.

Abone ol
Bana bildir
guest
Makale Değerlendirme
Makaleyi 5 yıldız üzerinden değerlendirin
Yorum formu, web sitesinde yer alan yorumları takip etmemize izin vermek için Adınızı, e-Postanızı ve içeriğinizi kaydeder. Yorum göndermek için lütfen web sitemizdeki Koşulları ve Gizlilik Politikamızı okuyun ve kabul edin.
0 Yorum
Satır içi geribildirimler
Bütün yorumları göster

Manşet

İyi yöneticilerin davranışları ve özellikleri

Bugün, her zaman yaptığımız fotoğrafçılık sohbetleri yerine, Sebahattin Demir'in büyüyen firmasındaki yöneticileri konuşalım istiyorum. Fotoğrafçılıkla ilgili sağlam yazılarımız da kuyrukta, yayınlanmayı bekliyorlar, sadece ufak tefek dokunuşları kaldı.

EDİTÖRÜN SEÇTİĞİ

Fotograf çekmek mutlu ediyor

Fotoğraf Çekenler Daha Mutlu Oluyor

Fotoğrafçılar mutlu insanlar. Bunu ben demiyorum, Amerikan Kişilik ve Sosyal Psikoloji Dergisi tarafından yayımlanmış kapsamlı bir çalışma söylüyor. "Fotoğraf çekin, her şeyden daha fazla keyif alacaksınız" diyor.

POPÜLER İÇERİKLER

Diyafram Nedir? Fotoğrafta Diyafram Ayarları

Diyafram Nedir? Fotoğrafta Diyafram Ayarları

Diyaframın kökeni dilimize Fransızca “diaphragme” kelimesinden gelmiştir, İngilizcede "Aperture" olarak tanımlanır ve “açıklık” anlamına gelir.

Fotoğrafta diyafram ayarlarını çekmek istediğiniz sahnenin ne olacağına göre siz belirlersiniz. Fotoğrafınızda nelere etki edeceğini anlamak için okumaya devam edin.
0
Düşünceleriniz bizim için önemli. Belirtmek ister misiniz, lütfen yorum yapın.x
()
x