Fotoğrafçı anlatır

Aslında her fotoğraf bir şeyler anlatır. Fotoğrafçıyım diyen işin erbabı olduğuna göre fotoğrafın mesajı ne kadar yalın ve etkili aktarılıyorsa, fotoğrafının da o ölçüde değerli olacağını bilir.

Yeni başlayanlar genellikle fotoğrafçılığın hikâye anlatımını düşünmezler. Yaşama dair anlatı, gerilim, duygu aktaran veya ilham veren fotoğraf; hikâye anlatan fotoğraftır. İnsanlara fotoğrafınızı birkaç saniyeden daha fazla izlettirmenin yolu işte burada yatmaktadır.

Enver Hocanın bu fotoğrafı,  güçlü bir öyküyü barındırmaktadır. Gücünü fotoğraftaki kişilerin vücut dilinden ve fondan almaktadır. İki dostun aralarında güçlü bir bağ olduğunu, önemli bir konuda sohbet ettiklerini, karlı soğuk bir atmosfere rağmen birbirlerini samimiyetle ve aktif şekilde dinlediklerini hissettirmektedir.

Sanırım bir zoom söyleşisindeki gelen “fotoğraflarımı bir anlatıya nasıl kavuşturabilirim?” sorusunu burada cevaplamakta fayda olacaktır.

Arkadaşlarımla gerçekleştirdiğim Mihriban gibi bir şiiri, şarkıyı veya atasözünü bir fotoğraf ile nasıl anlatabilirim diye kendinize sorun ve üzerinde düşünce geliştirip kayıt altına alın. Göreceksiniz ki her bir dizeyi anlatmaya kalktığınızda, gelişecek ve yetkinleşeceksiniz.

Ya da fotoğrafınızda bir kişinin hikâyesini anlatmayı hayal edin ve kendinize sorun, nasıl yaparım?

İnsanlar hikâyelerini ve duygularını anlatmak isterler. Öncelikle anlatılacak kişiyi ilgiyle dinlemek ve duygularını içeren kareyi yakalamak gerekir.

Bir kişinin hikâyesini tek bir çerçevede anlatmak için küçük ayrıntılar değerlidir. O kişinin kültürü, giyimi, işi, ruh hali, çevresiyle ilişkisi, yaşam alanı gibi birçok unsura kadrajda yer verilmelidir.

Duygular hikâye anlatımının önemli bir parçasıdır, en iyi şekilde beden dili aracılığıyla iletilebilir.

Bu fotoğrafta olduğu gibi sahnede birden fazla kişi olduğunda, o fotoğrafa ‘ilişki’ vardır. İlişki izleyenleri düşünmeye ve yorumda bulunmaya sevk eder.

İnsanlara çerçevenin dışında neler olup bittiğinin merak ettirilmesi, ilgiyi artıracaktır. Çoğu zaman kadrajın içerdiğinden çok, dışarıda kalan unsurlar sorular oluşturabilir ve etkiyi artırır.

Sosyal bir konuya atıfta bulunan, bir soruna ışık tutan, insanlığa saygı duyan içerikler ilgi çekicidir.

Manzara ve makro da anlatı yapar. Güçlü duygular uyandıran ana ögenin dışında, öyküyü destekleyen katmanlar değerlidir. Elbette fon ve yardımcı unsurlar konunun önüne geçmemelidir.

Fotoğrafın rahat anlaşılabilmesi için oldukça sade bir şekilde organize edilmelidir. En iyi hikâye anlatan kompozisyonlar, gereksiz ve dikkat dağıtıcı unsurlar içermezler.

Seçilen renk düzeni ve beyaz dengesi, duyguları iletmede etkindir. Neşe, samimiyet, tutku veya keyif hissini artırmak için kırmızı sıcak renklere yönelmek gerekir. Soğuk mavimsi renkler ise sakinlik,  mutsuzluk, hüzün, yalnızlık veya depresif hissini iletmede kullanılır.

Benzer fotoğraflardan ayrışmak sanatsal içeriğe sahip fotoğraf yapmaktan başka yol yoktur.