Yardım Edin! İlhamımı Kaybettim, Motive Olamıyorum.

İster bu işi hobi amaçlı yapın, isterseniz profesyoneli olun, fotoğrafçılar olarak, istediğimiz çekimleri oluşturamadığımızı veya kameralarımızın bizi çekmediğini hissettiğimizde bazen kendimizi zorluyoruz ve umutsuzluğa kapılıyoruz. Fotoğrafçı olmaya gerek yok, profesyonel iş yaşamımızda da bunun gibi evreler ile karşılaşmıyor muyuz? Gerçek şu ki, ne ile ilgileniyor olursak olalım, bu hepimizin başına geliyor. Bize yardım edecek birilerini, bir şeyleri arıyoruz.

Bu gibi evrelerde yapabileceğimiz bazı şeyler var aslında. Benim kendimce bulduğum birkaç çıkış yolum var. Onlara birlikte bir göz atmak ister misiniz?

Başkalarına yardım ederim

Başkalarına yardım etmek, motive olmak ve ilham almak için harika bir yoldur. “Ben başkalarına nasıl yardım edebilirim ki?” demeyin. Sizin için basit ve önemsiz bir bilginin, başkalarına nasıl farklı bir bakış açısı, çekim yeri veya işlem ipucu olabileceğini, onların küçük bir engeli aşmalarına nasıl yardımcı olabileceğini asla bilemezsiniz. Yalnızca bunu yaparak bile kendinizi çok iyi hissedeceksiniz, iddia ediyorum!

Dışarı çıkarım ve fotoğraf çekerim

Kış yavaş yavaş gelmeye, o pırıl pırıl güneşli sıcak havaların yerini puslu, yağmurlu ve soğuk havalar almaya başladı. İşte, alın size dışarı çıkıp fotoğraf çekmemek için harika bir bahane! Havalar çok güzel olduğunda ise ya gökyüzü çok mavidir, bulut yoktur, ya güneş tepededir, gölgeler çok serttir… yani bahane üretmek gerekirse işimiz hiç zor değil öyle değil mi? Sorun şu ki, eminim bunu daha önce defalarca duydunuz, bir kez benden duymanızda sorun yok; Kötü bir ışık yoktur, kötü gökyüzü ve kötü hava yoktur. Tüm bu olumsuz gördüğümüz şeyleri değiştirme şansımız olmadığına göre, onlara rağmen en iyisini yapabiliriz.

Üzerinde hiç bulut olmayan mavi gökyüzünü sevmiyor musun? O zaman ayrıntılara odaklanın ve kadrajınızı gökyüzünü içermeyen fotoğraflardan oluşturun.

Her zaman, ama her zaman fotoğrafı çekilecek bir şey vardır. Dışarısı çok kötü ise, evinizi, ofisinizi keşfedin. Sadece bu gözle bile bakarsanız bulabileceğiniz şeylere şaşıracaksınız. Doku kullanıyor musunuz? Hemen başınızı çevirip etrafına bakın – dokular her yerde var. Harici ışık kaynağı kullanımı hakkında bilgi edinmek için kötü hava günleri inanılmaz fırsatlar sunar. Hiç harici ışık bulamazsanız, cep telefonunuzun fenerini kullanmaya ne dersiniz?

Hep makro fotoğrafçılığı denemek istediniz ama bir türlü fırsat mı bulamadınız, işte alın size fırsat! Makro fotoğrafçılığını her yerde yapabilirsiniz. Odak istifleme tekniği ile makro çekimler yapmayı deneyin. Makro lensiniz mi yok? Kit lensinizi ters takma yöntemini veya uzatma tüplerini deneyin, Yakın plan çekim tekniği ile denemeler yapın. Alın size deney yapmak için iki çok ucuz yol.

Bu gibi durumlarda hiç bir şey yapamasam, kameramı çantasından çıkarıyorum ve menülerinde geziniyorum. Veya yakınımdaki bir parka gidiyorum, hava buna uygun değilse evimizin balkonunda vakit geçiriyorum. Yaklaşık yarım saatlik bir oyundan sonra garanti verebilirim, daha iyi hissetmeye başlayacaksınız.

O anda bulunduğum yerde oluyorum

Ne demek şimdi bu? Zaten şu anda bulunduğum yerdeyim! Farkındayım, saçma geldi size. Kameranızı yere koyun, etrafınıza bakın, her zaman gözünüzün önündeki şeylere daha dikkatli bakmayı deneyin, pencerenizden dışarıdaki manzaraya bakın, sesleri dinleyin ve etrafınızdaki kokuları hissetmeye çalışın. Her gün saatlerinizi önünde geçirdiğiniz kalemliğin ne kadar farklı bir görüntüsü olduğunu, pencerenizin önündeki çiçeğin ne zaman bu kadar güzel goncalar açtığını, televizyonunuzun önünde sizin bile ne kadar zamandır durduğunu unuttuğunuz küçük objenin aslında ne kadar güzel detaylar barındırdığını görünce şaşıracaksınız. Tüm bu gördükleriniz ile ne hissediyorsunuz? Şimdi yeni gördüklerinizle ve yeni hissettiklerinizle farklı bir görüntü oluşturmayı düşünmenin tam zamanı.

Seçimlerimi sınırlarım

Fotoğraf çekme sürecinde dikkate alınması gereken pek çok faktör var. Hangi objektif, hangi kamera, filtreler, flaş, Diyafram değeri, ISO, Enstantane hızı, fotoğrafı işleme, kullanılacak yazılım, konum… liste böylece uzayıp gider. Karar vermemiz gereken bu kadar çok şey varken, çekim yapmak için nasıl ilham alabilirsiniz ki? İşe, bu seçenekleri sınırlandırmayı denemekle başlayabilirsiniz. Kamerayı çantasından çıkarın, bir tane lens alın. Bu kadar. Belirli bir saat belirleyin ve sadece bir saat çekim yapmak için plan yapın. Aynı yerde bir saat zaman geçirin. Bir noktada durup beş dakika bekleyin, kelimenin tam anlamıyla orada sabit durun, ayaklarınızı hareket ettirmeyin. Bulunduğunuz yerden hiç adım atmadan çekebildiğiniz her şeyi çekin. Bu bir saatinizi yalnızca bir konu ile geçirin. Bir saat içerisinde aynı şeyin kaç adet fotoğrafını çekebilirsiniz, onu deneyin.

Kendinizi ne kadar sınırlandırırsanız sizi o denli yaratıcı olmaya ittiğini fark etmeniz uzun sürmeyecek, zihniniz tipik olarak göremeyeceğiniz diğer olasılıklara açılacak. Hatta eğlenceli bir hal alacak.

Farklı ekipmanlarla farklı şeyler denerim

Hep merak ettiğiniz ama bir türlü fırsat bulup alamadığınız, kullanamadığınız bir ekipmanı kiralamayı veya bir arkadaşınızdan ödünç almayı deneyin. Örneğin farklı bir kamera veya objektif deneyin. Bazen yeni bir ekipman kullanmayı öğrenmek için birinden yardım almak veya kendi başımıza çaba sarfetmek, üzerimizdeki o ataleti kaldırıp motivasyonumuzu arttırabilir. Ama yeni şeyler öğrenmekten, kitaplar, kullanım kılavuzları okumaktan hoşlanmıyorsanız bu tam tersine bir etki de yaratabilir.

Veya benim gibi apartmanınızın bahçesinde gördüğünüz komşunuzun sevimli bebeğinin fotoğraflarını çekebilirsiniz:

Alın size katmerli terapi.

Bir müzeye ya da sergiye giderim

Bunu sıkça yapıyorum. Üstelik bunun için kamerama ihtiyacım da yok. Oradaki eserlerin sanatçılarından ilham almaya çalışıyorum, o eseri üretirken nelerden ilham aldığını, ne gibi aletler kullandığını hayal ediyorum. Sergideki fotoğraflara bakarken, ben bu kompozisyonu neden hiç düşünmedim diyorum, ya da ben olsam bunu böyle çekerdim, şuna dikkat ederdim diyorum. Yalnızca o eserlerin sanatçılarını değil, o eserleri orada sergileyen yetkililerin neden onları bu sırada sergilediklerini, sıralamanın ne gibi bir önemi olduğunu, arka planda kullandıkları duvarın rengini, aydınlatma için kullandıkları ışıkları neden öyle seçmiş olabileceklerini düşünüyorum. Farklı kültürler, farklı dönemler hakkında bilgi edinmeye çalışıyorum ve bu bilgileri fotoğraf ile nasıl ilişkilendirebileceğimi düşünüyorum.

Blogumda bunları nasıl anlatabileceğimi, konuya nasıl başlayacağımı, yazılarımı okuyan okuyucularımı sıkmadan bunu nasıl kurgulayabileceğimi, nasıl bir başlık olmalı… bunları düşünüyorum.

Size bir sır vereyim mi; teknik bilgi içeren yazılarım hariç, tüm yazılarımın konusunu bu gibi ziyaretlerimde belirledim şimdiye kadar. Ve hemen oturup yazmaya koyuldum.

Başka bir fotoğrafçıyla veya grupla fotoğrafa çıkarım, yardım alırım

Başka fotoğrafçılarla çekim yapmak, görüş açınızı genişletmenin, tarzınızı geliştirmenin mükemmel bir yoludur. İFOD – İzmir Fotoğraf Sanatı Derneği‘nden profesyonellerle fotoğraf turlarına çıkarım. Başkalarının benden farklı olarak neleri gördüklerine ve neleri nasıl fotoğrafladıklarına dikkat ederim. Başkalarından ilham alırım.

Çektiğim fotoğrafları bir başka fotoğrafçıya gösteririm ve anlatırım

Bazen, stresli iş ortamında motivasyonumu yitirdiğimi hissettiğimde, fabrikamıza misafirler davet ediyorum. Onlara bizim nasıl bir sanayi kuruluşu olduğumuzu anlatıyor, iş alanlarımızdan bahsediyorum. Fabrika turu düzenleyip, yaptığımız işleri onlara yerinde gösteriyorum. Tüm bu süreçte, aslında ne denli zevkli bir işim olduğunu, nasıl katma değerli işler ürettiğimizi, ne denli teknolojik şeyler ile uğraştığımızı, kurduğumuz “Yalın dönüşüm” sistemiyle kalitemizi ne denli arttırdığımızı, ürün geri dönüşlerimizi ne denli azalttığımızı hatta sıfırladığımızı anlattıkça, her defasında daha motive olduğumu hissediyorum. Birden enerji doluyorum!

Aynı şeyi fotoğraflarım için de yapıyorum. Daha dün öğlen arasında, iş dünyasından tanıdığım ve fotoğrafçılıkla ilgilenen bir dostumla birlikte, üç hafta önce açtığımız “Bir Tatlı Huzur” adlı fotoğraf sergimizi ziyaret ettik. Sergide yer alan 41 adet fotoğrafı tek tek hikayeleriyle birlikte anlatırken, onun yaptığı yorumlarla kendimi bulduğumu hissettim.

İyi geliyor, deneyin bana hak vereceksiniz.

Hala olmadı mı? Fotoğraf çekmeyin

Tüm bunlardan sonra, hala iyi hissetmiyorsanız, fotoğraf çekmeyin. Asıl işinize, nereye gitmek istediğinize veya kiminle zaman geçirmek istediğinize odaklanmak için kendinize biraz zaman ayırın.

Hala mı iyi hissetmiyorsunuz?

O zaman size uygun bir fıkram var. Komutanı ile asker arasında şu konuşmalar geçer:

• Komutan: “Söyle bakalım asker, savaştasın ve tüfeğindeki mermi bitti, ne yaparsın?“
• Asker: “Yedek şarjörümü takarım komutanım.“
• Komutan: “Şarjörün de bitti, ne yaparsın?“
• Asker: “Tabancamı çıkarırım komutanım.“
• Komutan: “Tabancandaki kurşunlar bitti, ne yaparsın?“
• Asker: “Süngümü takarım komutanım.“
• Komutan: “Süngün kırıldı, ne yaparsın?“
• Asker: “Eee, ben esirim komutanım!“

İlhamın herhangi bir yerde veya herhangi zamanda gelebileceğini unutmayın.

ESİR OLMAYIN, AÇIK OLUN.