MANŞET

Dayanamadım kameramı çıkardım, yan gözle baktı, gördü. "Ben amatör bir fotoğrafçıyım, sizin bir fotoğrafınızı çekmek istiyorum izin var mı" dedim. Lafım biter bitmez "Çek" dedi. İç ortam hem çok loş hem de çok karmaşıktı. Önceden f/5.6 diyaframda ayarlı kalmış kameramın ışık ölçeri 1/30 saniye enstantane veriyordu. Ben ise en az 1/250 saniye istiyordum. O sırada aklıma ne zamandır denemek istediğim o teknik geldi; filmi zorlamak.

Evet, zordur.
İç mekan çekimlerinde filmle fotoğraf çekmek dijitale göre daha zordur. Bunun nedeni çok basit; dijital sensörlerin gölgelerde daha fazla, parlak alanlarda ise daha az bilgi yakalamasıdır.

Ara sıra evde kendi kendime flaş deneme çekimleri yaparken her ne kadar alaylı fotoğrafçı olarak düzgün ayar yapabiliyor olsam da işin başlangıcı yine ayarları doğru yapmaya gelip dayandı. Ama pozometrem artık yoktu.

Çektiğiniz fotoğrafların kendi çabanızla negatif üzerinde belirmesini görmek adeta bir sihir gibi! Teknik yönün yaratıcılıkla birleşimini deneyimleyip ve bunu bizzat yaşamak inanılmaz tatmin edici;

Fotoğrafçılıkta aradığınız son teslim tarihlerine uymak ve kolaylıkla ilgili şeylerse, üzgünüm film size göre değil. Film fotoğrafçılığının, dijitalin taklit edemediği belirli bir büyüsü hala var. Her film kamerasının kendine özgü özellikleri vardır ve fotoğrafların nasıl çıkacağını asla tam olarak bilemezsiniz. Dijital kameralarda elde edemeyeceğiniz bir yaratıcılık ve gizem duygusu var ve bu sizi içine içine çeker.