Hayatımızdaki anların tekrara düşmediği, zaman taneciklerinde sunulan umut lezzetleri… Ömrümüz anlar, anlamlar, umut arayışları ile geçiyor. Evet, Teoria, gerçekliği görmeyi ve onu kavramsallaştırmayı tanımlıyor. Hayatı kavramak, kabullenmek, kucaklamak ve değiştirebilmek yolunda arayışlar bunlar.
Bilimsel çalışmalar, sanatsal yapıtlar bu arayışlarımız sonucunda ortaya çıkıyor. Fotoğraf da diğer sanat dallarında olduğu gibi, hayatın karmaşası, değişkenliği ve belirsizliği içinden bir dilim güzellik bulup çıkarma, yaratma, dolayısıyla, olan biteni anlamlandırma çabalarımızın ürünü. İç dünyamızı, dış dünyamızı anlamlı kıldığınca çarpıcı, güzel, sevilesi. Evet, her şey gibi, bu güzellik algısı da geçici: Değişimin o muhteşem sürekliliği…
– Levent Küey
Resim yaparız, şiir yazarız, fotoğraf çekeriz. Neden?
Yaşamak için işe ihtiyaç duyarız. Mesleğiniz nedir? Öğretmen, tornacı, gazeteci, şoför, kasiyer vs… Severek ya da sevmeyerek yaparız. Sonrası iyilik, güzellik…
Bir de hayatla derdini anlatma yolunu seçenler var. Genel olarak sanat dallarıyla ilgilenirler. Ama para kazanamıyorlarsa, “hobi” ya da “amatörce” derler. İtirazlarını sanatın diliyle söylemek isterler. Müzik, resim, tiyatro ya da fotoğrafla uğraşırlar. Öyle ki uğraştıkları alanla tanınırlar. Meslekleri ikinci plana düşer. Birçok sanatçının mesleği farklıdır. Örneğin belgesel fotoğraf sanatçısı olarak bildiğimiz Sabit Kalfagil mimardı. Ara Güler gazeteci idi. Belgesel Fotoğraf Sanatçısı Şevket Şahintaş taksi şoförü ve halen devam ediyor…
Uğraştığımız sanat dalı aynı zamanda mesleğimiz de olabilir, ki benim için öyledir.
Sorun toplumsal hayatta söz söyleyebilmek ve itiraz etme hakkını kullanmak olabilir. Aslında yaşadığımız hayata anlam katma çabasıdır bütün yaptığımız.
İster işçi, ister memur, ister beyaz yakalı olalım söyleyecek sözümüz varsa, ki olmalıdır, neden ve nasıl sorularına cevap vermekle başlar her şey. Sonra ister müzik, ister resim ya da fotoğraf yap.
Gelelim Levent Küey’in “Teoria”isimli fotoğraf sergisine:
Levent hoca edindiği bilgi, birikim ve deneyimlerini uzun yıllardır yazarak, fotoğraflayarak biriktiren ve paylaşan bir akademisyen. Çalışmalarının kavramsal boyutunu ise yazı ve imgelere anlam katma çabasıyla ortaya koyuyor.
Nâzım’ın dediği gibi:
“Annelerin ninnilerinden / spikerin okuduğu habere kadar / yürekte, kitapta ve sokakta yenebilmek yalanı / anlamak, sevgilim, o, bir müthiş bahtiyarlık / anlamak gideni ve gelmekte olanı.”
Tıp Doktoru, Psikiyatr, Akademisyen, Fotoğrafçı Levent hocanın sergisi ve kitabı yayımlandı.
Zaman kavramının hayatımızdaki anlamını sorgulayan, görsel ve işitsel bir sergi. Zaman kavramını anlar ve anlamlar üzerinden irdeleyerek umut arayışlarıyla bütünleşen fotoğraflarla 17 Aralık’tan itibaren 4 Ocak 2023’e kadar İstanbul’da Aynalı Geçit Avrupa Pasajı’nda izleyicisine sundu. Küey’in görsel dilin etkisinin ön planda olduğu fotoğrafları ve onlara eşlik eden kısa deyişleri, zaman kavramının buharlaşmasına bir gönderme niteliğinde. Zamanın hayatımızdan akıp gitmesini fark edemediğimizde yaşanan hayat parçalarını bizlere sunuyor. Fotoğraf sergisinin küratörlüğünü Yönetmen Fotoğrafçı Serkan Turaç üstlendi. Serginin Bağlam Yayınlarından çıkan “Teoria” kitabını da edinebilirsiniz.
Gelin Levent Küey’i tanıyalım.
1957 İzmir doğumlu. Bornova Anadolu Lisesi (BAL’75), Gridley High School (AFS’75), Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi (‘81), aynı üniversitenin Psikiyatri Bölümü (‘85) mezunu. Fotoğrafa merakı üniversite yıllarında başladı; dünyayı değiştirmeye, sanata, şiire, psikiyatriye merakı da aynı yıllara rastlar. 1989’da Psikiyatri doçenti oldu. Bilgi Üniversitesinde öğretim üyeliği yaptı (2002-2021), ulusal, uluslararası meslek örgütlerinde görevler aldı, Dünya Psikiyatri Birliği Genel Sekreterliği (2008-2014) yaptı, yüzün üzerinde ülkede konferans verdi, makale, kitap bölümleri yayımladı.
Altmışından sonra, İFSAK’ta kurs görmeye zaman bulabildi; ardından seminerler, projeler, karma sergiler ve ortak kitaplar geldi. Fotoğraf öğreneceğim diye sabırlı olmayı, zamana ve ışığa inanmayı öğrendi. Bazı ulusal, uluslararası yarışmalarda ödüller aldı. Şimdilerde, İFSAK Blog’da yazmayı seviyor. Fotoğrafın makineyle çekilen bir şey değil, fotoğrafçının yarattığı bir sanat formu olduğunu düşünüyor. Tekniğin önceliği, estetiğin üstünlüğü, yaratıcılığın hazzı peşinde. Hayatına “fotoğrafça anlamlar” katma arzusunda.
