Ana Sayfa BLOG Bir köy hikayesi - Sarıyurt

Bir köy hikayesi – Sarıyurt

_

Eliyle karşı tepeyi göstererek; “Aha, senin dediğin meydanında ulu çınarlar olan köy vağ ya işte o depenin ardında: Sarıyurt” … İşte böyle başladı Sarıyurt maceramız Kızıloba köyüne veda ederken.

Bir köy hikayesi: Sarıyurt

Gittik sevgili Öner BÜYÜKYILDIZ gittik. Hem de defalarca… İlk gidiş tabii ki her zamanki gibi acemice oldu. Üç ahbap çavuş arabadan inip etrafa bakınırken bize de sanki -uzay gemisinden inmişiz- nerede olduğunu anlamaya çalışan uzaylılarmışız bakışı atan köylülerin olduğu bir köy meydanındayız. Burada Asteroid 325 [i] ‘de konuştuğumuz kendi aramızdaki dili kullanamazdık. Selam, hatır faslına onların anlayacağı dilde (!) başlayınca ortam hemencecik rahatlayıverdi. Şimdi gözlerinizi kapayın ve bu dakikaları hayal edin. Ya da boş verin hayal etmeyi, zaten fotoğraflarda ayan beyan görünüyor bu durum.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Sebahattin

Doğal olarak bu köyde paramız da geçmiyor. Ne kadar çay ve kahve içtiysek bir türlü paramız kabul görmedi. Sebahattin, “Ben size gezegenler arası döviz bürosunda para bozduralım demedim mi?” diyerek lafa girdi. Zafer “Abi dert etme, hesaba yazdırır bir dahaki sefere öderiz” diye yatıştırma telaşındaydı. Öyle ya, bu güzel ortamda paranın ne önemi vardı. Zafer, aynı zamanda uzmanlık alanının etkisiyle, gördüğü taş parçalarından köyün jeolojik yapısı hakkında bilgi edinme çabalarına başlayıverdi. Bilgiç bir tavırla “Bu köyün geçmişi Osmanlılara dayanıyor” demez mi? Der… Gel de çık işin içinden!

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Sebahattin

Benim -yoğun bir sahiplenme yaşadığım- çınar, mevsime bağlı olarak sarı yapraklarını meydana sermiş vaziyette oradaydı. “Merhaba ulu çınar” dedim. Kollarını beni saracakmış gibi hafifçe sallandırarak selam verdi. Tanımıştı beni.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Okyar

Ve ilk geldiğimde altındaki masada oturup çay içerken yapraklarından göremediğim, muhtemelen görüp de dikkat etmediğim berisindeki dört çınar ağacı da bu seremoniye katıldı. Köylülerin şaşkın bakışları altında hepsiyle kucaklaştık.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Okyar

Meydanda çaprazlama duran iki kahvehane. Benim çınara yakın olan bildiğimdi, diğerini hatırlamadım. Zaten “Hah hatırladım” desem de inandıramam kimseyi. Benim çınarın yanındaki, benim kahvenin hemen arkasına sıkışmış bir küçük kahvemsi bir yer daha varmış. Benim kahvenin önünde oturanlara doğru çınarlardan izin isteyip yavaştan yürümeye başladık. Bu arada Sebahattin 70-200’ü taktı, deklanşör kilidini açtı, D850’sinde çok hızlı birtakım ayarlar yaptı, hedef aramaya başladı. Buldu da.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Sebahattin

Ben zavallım, elimde cep telefonu ile şakkada şukkada çınarların ve meydanın fotoğraflarını çekmeye çalışıyorum. Kahvenin içi daha cazip geliyor ve içeriye giriyoruz.Tekrar,

  • Es-selamın aleyküm Sarıyurt!
  • Ve aleyküm’s-selam ve rahmetullah

Gelsin çaylar…

Valla çay ocağının pervazlarını hiç ama hiç boyamamışlar. Aynı renk. Aynı yeşil, sadece biraz daha köhnemiş.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Okyar

Ortada bir odun sobası, etrafa ağaç kokularını yaya yaya usul usul yanıyor. Etrafında iki yaşlı köylü amca.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Okyar

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Zafer Gazi

Kahveci genç bir çocuk. Aslında kahveyi babası işletiyormuş, aynı zamanda Sarıyurt köyünün muhtarı, Bayındır’a gitmiş. Benim kahveciyi tarif etmeye çalışıyorum. “Dedemdi, sizlere ömür” deyince laf kendi noktasını koyuveriyor!..

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Zafer Gazi

Çaylar tazeleniyor. Sohbet genişliyor. Durmadan, hiç susmadan anlatıyorlar. Diğer köylerde de karşılaştığımız tam bir hasretlik sohbeti.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Sebahattin

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Okyar

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Zafer Gazi

Çaprazdaki kahve gönül koymasın diye izin isteyip o yöne seğirtiyoruz. Aaaaa, buranın da ahşap pervazları yeşil boyalı. Bir tek kahveci var içeride. Girdik. Kahveci şaşkın, belli ki muhtarın kahvesinden kendi payına çok bir şey düşmüyor.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Zafer Gazi

Peşimizden muhtarın kahvesinden bir köylü amca da geliverdi. Beklemeden “Köyü gezdiniz mi?” diye soruyu yapıştırdı. Elimizde yarıladığımız çay bardaklarına aldırış etmeden ve cevap beklemeden “Gelin sizi gezdireyim”, nokta. Yolda bir köylü daha katılıverdi aramıza. Birlikte kalkıp yığma taş evler arasında o sokak senin, bu sokak benim diye bazen dar yerlerden, bazen evlerin altından köyü dolaşmaya başlıyoruz. Ben de fırsat buldukça çekiyorum, Sebahattin her zamanki gibi bu fırsatı da kaçırmıyor 🙂

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Sebahattin

Zamanın durduğu sokaklarda sessizliğin getirdiği bir sihirli hava var. Bize mihmandarlık yapan köylülerden köşe bucak, taşın, evin hikayesini dinlerken yığma taş evle bütünleşmiş bir çeşmenin başında duruyoruz. Şaşkınlıkla bakarken, “Bu Osmanlı zamanından gelme çeşme; üzerinde bazı yazılar var” dediler. Evet, hayal meyal eski Türkçe kabartma bir yazı. Var mı var… Belgelemek isteyince Zafer, suyla taşı ıslatıp yazıları bir nebze görünür hale getiriyor. Sebahattin de kahvede başladığı portre çalışmalarını sürdüreduruyor. Bütün köy doğal bir fotoğraf stüdyosu.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Sebahattin

Başka bir sokakla köyün aşağısından dönerken “Hele bir de buraya bakalım” dedi bizim rehber köylü amca. Bir an duraksıyoruz. Eliyle işaret ettiği yön, yol desen yol değil, dikçe üstelik sulak, çamur. Taşların üzerinden düşmemeye çalışarak aşağı doğru inerken, köyün bitirim delikanlısı Sebahattin’e inceden bir Clark çekiyor…

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Sebahattin

Yine yığma taş bir bina, ahır olarak kullanıldığı besbelli de özünde farklı bir yer. Rehberimiz “İşte burası köyün çamaşırhanesiydi. Kadınlarımız buraya gelip topluca çamaşır yıkardı. Epey eskidir, biz bile unutmaya başladık”. Şaşkınlığımız sürerken devam etti “Yıkmak istediler bir ara ama ihtiyar heyeti olarak karşı çıktık. Ayrıca artık hayvanda koydurmuyoruz. Amacımız, buranın eski haline getirilmesi” diye lafı bağlayıverdi.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Sebahattin

Yine taşlarda sekerek köy meydanında geçiyoruz hep birlikte. Bu sefer de gelin bakın deyip, meydanın başka bir köşesine sürükleniyoruz. İçi oyuk iri bir kaya, üzerinde taştan bir tekerlek, merkezin etrafında dönebiliyor. Koskoca bir el değirmeni (bir benzerini İbradı/Antalya’da görmüştüm. İki kadın birlikte buğday öğütüyorlardı. Fotoğraflama şansına sahip olmuştum) karşımızda. “Bu da çok eski ama hala kullanılır. Düğün dernek oldu mu köy kadınları keşkek için buğdayı bunla kırarlar”. Kahveye döndüğümüzde telefon numaralarımızı yazıp ocağın camına iliştiriyoruz. Hani düğün falan olursa arasınlar diye. Bizimkisi bir umut. Ye Memet ye…

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Sebahattin

Köy hayatı çetin… Motosikletiniz bozulsa, tamirci kilometrelerce uzakta, o halde iş başa düşüyor, o patlak lastik onarılacak. Eksoz kesik olacak ki, komşu köylerdeki kızlar senin geçtiğini anlasın.

Kahveyle benim çınarın arasında terkedilmiş bürolar var. Kapıları kırık dökük, içleri viran. İşte bunlardan ortada olanı benim tam tamına 22 sene önce telefon santralı kurduğum yer.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Sebahattin

Ben geçmişe dalmışken Sebahattin ve Zafer biraz daha ileriye yürümüşler. Gözüm onlara kaydığında iki duvar arasında kaybolduklarını gördüm. Arkadan Zafer’in “Evraka evraka!” çığlığı geldi. Koşup gittiğimde yere eğilmiş karışla “O sokak burası!” diye genişliğini ölçmeye çalışıyor. Afallamıştık. Sebahattin “Elli santim ya vardır ya yoktur” diyedursun Zafer hala sokağın değişik yerlerini karışlamakla meşgul. Evet, gerçekten de köyün en dar sokağı meydanı arka taraftaki genişçe sokağa bağlıyordu.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Bülent

Hatta sadece köyün değil belki de dünyadaki dar sokaklar listesine girebilecek bir sokak. Biz bulduk… Arada durduğumuzda omuzlarımız duvarlara değiyor, karşıdan biri gelse yan dönsek bile geçilemez. Bu kısa mesafeli sokak boyunca bir gittik, bir geldik. “Bizim sokak” diye iki başını tuttuk. O sırada sokağın niye adı yok diye sorgularken Zafer “Dilek Sokağı olsun adı” dedi, “Buradan geçenin dileği olsun. Hem böylece köyü tanıttığımızda ilgi çeker, daha çok ziyaretçi gelmesini sağlar” diye ilave etti.

Veee… Bu gezimizin de sonuna geldik. Görüşmek üzere, sağlıcakla kal Sarıyurt…

Aşağıdaki gibi kısa bir video derledik, arzu edenlere…

Bu güzellikten, insanlıktan, temiz havadan ayrılmak istemeye istemeye akşama doğru İzmir’in yolunu tutuyoruz. Yola çıktığın yere aynı yoldan dönülmez. O halde hadi bakalım, dönüş Turgutlu üzerinden İzmir.

İyi yolculuklar.

Köyün darlarından, dağın dar yollarına dalıverdik. Yemyeşil bir deryanın içinde yer yer sonbaharın güzel renkleriyle bezenmiş manzara içinde kayboluyoruz. Virajları dönüyoruz. Yaprakları dökülmüş kavakların olduğu vadi birden karşımıza çıkınca frene bastım. Kameramı alıp araçtan iniyorum. Başlıyorum çekmeye. Arka kapıdan inen Zafer, “bırak fotoğrafı, asıl manzara burada” diye sesleniyor. Önce bir anlam veremiyoruz, bakaçtan gözümü ayırmadan kavakları kadrajlıyorum. “Bak şu güzelliklere” dediğinde anca dönüyorum. Her taraf kıpkırmızı dağ çileği.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Zafer Gazi

Hemen makineleri yerine koyup bagajımızda ne var ne yok karıştırıp kap olabilecek şeyleri kaptığımız gibi yamaca tırmandık. Hoş, Sebahattin o günün akşamında şehir dışından gelen arkadaşları ile buluşacağından biraz salon ayakkabısı giymişti. “Ben çıkamam bu ayakkabılarla” derken, o da kendisine engel olamayıp iki zıplayışta ormana dalmıştı.

Bir köy hikayesi - Sarıyurt
Fotoğrafçı: Sebahattin

Nefis dağ çileklerini bir kaba, bir midemize gönderiyorduk. Doğal, katkısız, tarım ilacı yok; yağmurda yıkanmışlar pırıl pırıl. O kadar çok dağ çileği vardı ki, birkaç tatmadan sonra hangi tondakinin daha lezzetli olduğunu anlayıp ormanın içinde yukarı doğru hepimiz ayrı ayrı kaybolmaya başladık. Birbirimize bağırarak yerimizi belli ediyor, bulduğumuz güzel dağ çilekleri için yanımıza çağırıyorduk. Resmen kendimizi kaybetmiştik.

Bir hayli topladıktan sonra birbirimizi dürterek, hadi artık bırakalım eve gecikiyoruz, gidelim diye toplandık.

[i] Asteroid 325 Küçük Prens’in gezegenidir.

Yeni içeriklerden haberdar olmak istiyorsanız hemen abone olabilirsiniz.

Abonelik kaydınız başarıyla alınmıştır.

Bir hata meydana geldi, lütfen daha sonra tekrar deneyiniz.

Okyar Atilla
Geçmişte bir ara mühendisti. Şimdi tam zamanlı yönetici, gerçek zamanlı fotoğrafçı. Gündem "Fotoğraf" ise akan suları durdurur. Seyahat denildiğinde kapının önündedir. Klasik müzik ve kitap olmazsa olmazıdır. İki sokak köpeği, muhtelif sayıda kedi ile sürekli temas halindedir. Hızını alamadı mı dağda bayırda bulduğu gerçek köpeklerle konuşur. Sürekli sorgular. Merak ettiği bir konu olursa elinden kimse alamaz. "Bilgi ve sevgi paylaştıkça çoğalır" ilişkilerinin ana fikridir.
avatar
  Abone ol  
En Yeniler Eskiler Beğenilenler
Bana bildir
Sebahattin Demir
Yönetici

Güzel yerler gördük, güzel insanlar tanıdık, güzel dostlar edindik!
Güzel demiş Bedri Rahmi Usta:

Şairim,
Zifiri karanlıkta gelse şiirin hası,
Ayak seslerinden tanırım.
Ne zaman bir köy türküsü duysam,
Şairliğimden utanırım.

Teşekkürler Sarıyurt.

Neslihan
Ziyaretçi
Neslihan

Günaydııın.
Güzel ve neşeli bir yazıyla güne ve haftaya başladık!
Videoyu sevdim, yenilikler her zaman iyidir.
Emek verdiğiniz çok belli. Arayı açmayın…
Teşekkürler
Selamlar.

Kalipso Ufuk
Ziyaretçi
Kalipso Ufuk

Cok icten ve cok bizden bir yazi. Beni koyume kadar goturdunuz. Dag cilekleri ise son darbeyi vurdu. Sizi kiskandim. Biz metropolde birkac metre kare yesil alan icin kac kilometre yol gidiyoruz sonra yorgunluktan o anin tadını cikaramiyoruz. Emeklerinize yureklerinize saglik..

Öner BÜYÜKYILDIZ
Ziyaretçi
Öner BÜYÜKYILDIZ

Yazının ilk cümlesinde adımı görünce çok şaşırdım. Bir önceki yazıdan kalan aynı heyecanla ve yüzümde bir tebessümle devamını bir çırpıda okudum.
Yine sayenizde o köy havasını teneffüs ettik. İnsanların samimiliğini ve sıcaklığını hissettik. Hele birde sizin akıcı anlatımınız ve güzel fotoğraflarınız ile harman edilince tadından yenmez oldu.
Elinize emeğinize yüreğinize sağlık.

Selam ve saygılarımla.

Sebahattin Demir
Yönetici

🙂

Zafer Gazi Tunalı
Ziyaretçi
Zafer Gazi Tunalı

Öncelikle, 22 yıllık bir anının sapağından çıkıp böylesine güzel bir köye bizi yönlendiren Okyar arkadaşa teşekkür. Tabi, bunun yazıya alınıp yayınlanmasını sağlayan Sebahattin arkadaşa da teşekkür… Sürekli olarak İsviçre söylemleri yapanlara kendi ülkemizin bu güzellerini göstererek sahip çıkılması konusunda yardımcı olacak böyle duyuruların bilinçli olarak halka açılması güzel. Ne yazıkki bugün köylerimiz boşalıyor, kentler köyleşiyor… Oysa, köylerin dokusunu bozmadan kentleşmesi gerekir. Kendi iç dinamiklerinden üretimleri gençlerin köyde kalmasını sağlayacaktır. Ancak, bugün Şirince, Alaçatı, Bodrum vb örneğinde olduğu gibi ruhsuz, anlamsız bir yapıya da dönüşmemeleri gerekir.

Turgay Seven
Ziyaretçi
Turgay Seven

Okyar Bey yazınızı okudum ve sonuna geldiğimde çok kısa olmuş diye düşündüm.
Tekrar başa döndüm ve incelemeye başladım. Yazı ne uzun ne de kısaydı. Anladım ki okuyucuyu içine çeken samimi ve akıcı anlatımınızdan dolayı bir solukta okumuştum:))
Unutmaya başladığımız değerleri zaman zaman hatırlattığınız için size ve emeği geçen tüm dostlarınıza da ayrıca teşekkür ederim.
Kalın sağlıcakla…

“Karar Anı” Üzerine Bir Çift Söz…

The Decisive Moment (Karar Anı)
11
Yeni yazılar, kaynak olan yazının devamı olabildiği gibi bazen tamamen farklı bir konuda yazmaya ışık tutar. Bu sürece okuyucularımızın yorumları da dahildir. İşte sevgili Kıvanç’ın “Decisive Moment/Karar Anı” yazısını okuduktan sonra “Bu pilav daha çok su kaldırır” deyip bilgilerimi, düşündüklerimi kısa bir okuma parçası olarak sunuyorum.

EDİTÖRÜN SEÇTİĞİ

Yeniden Kadrajlama Tekniği ile Fotoğraflarınızı Geliştirin

Yeniden Kadrajlama Tekniği

25
Yeniden kadrajlama, ana odak noktasını kullanarak konuya odaklanmak ve elinizi deklanşörden çekmeden konuyu kadrajınızdaki başka bir yere yeniden konumlandırarak ideal kadrajı oluşturup fotoğrafı çekmektir.

POPÜLER İÇERİKLER

Geniş Açı Lensiniz yoksa Tele-Foto Lens Kullanın

Geniş Açı Lensiniz yoksa Tele-Foto Lens Kullanın

20
Karşınızda nefis bir Heidelberg manzarası var, ama yanınızda geniş açı objektifiniz yok. Kameranızda yalnızca 70-200mm objektifiniz ile bu nefis panoramayı nasıl çekeceksiniz.
The Decisive Moment (Karar Anı)

“Karar Anı” Üzerine Bir Çift Söz…

Arthenos | Diyafram nedir, fotoğrafta diyafram ayarları nasıl yapılır, alan derinliği nedir, ISO nedir, perde hızı nedir, doğru pozlama nedir

Diyafram Nedir? Fotoğrafta Diyafram Ayarları

ISO Nedir, Fotoğrafı Nasıl Etkiler?

ISO Nedir, Fotoğrafı Nasıl Etkiler?

Buna benzer birçok yazı
E-Posta Kutunuza
gelsin ister misiniz?

Bültenimize abone olun, yeni içerikler ilk size gelsin.

Teşekkürler. Abonelik kaydınız başarıyla alınmıştır.

Bir hata meydana geldi, lütfen daha sonra tekrar deneyin.