Tam olarak “78 kuşağı” olduğunu (yaşı itibariyle) söyleyemesek de, Fikret Özkaplan, 78 kuşağı ve daha öncesi de dahil olmak üzere ülkemiz fotografının bu güne kadar gördüğü en cevval, gözükara fotografçılarından biridir. Aynı düzlemdeki çalışmalarını hatırladığımız Necmettin Külahçı, Ersin Alok ve diğer ustalar gibi çalışkan, cesur ve ataktır. Bu topraklarda ne var, ne yok hepsini belgelemek için soluksuz koşturan son derece enerjik, dinamik bir insandır.
Özkaplan’ı yakından tanıyan, yaptığı dokümanter çalışmaları bilen insanların, arkadaşlarının, dostlarının, bizim O’nun için kullandığımız ‘cevval’, ‘gözükara’ ifadelerini eksik bulup daha da fazlasını ilave edecekleri kanaatindeyiz.
Türkiye’deki bütün Milli Parkları gezip fotografik kayıtlarını gerçekleştirmiş, belgelemiştir. Dağlar, göller, ormanlık alanlar, buzullar vs arşivinin kıymetlileridir. Öte yandan ülkemizin insanına, kültürüne, tarihine, sosyal meselelerine de objektifini yöneltir. Son derece soğukkanlı, sakin ve olgun kişiliğine, merakına ve cesaretine borçludur bütün bunları, bizce. Bu gibi konularda da hatırı sayılır bir arşivi vardır. Medyada yer bulduğu için sözünü etmek gerekir belki; “Dikkat Hayvan Çıkabilir!” sergisi, oldukça önemli bir meseleye parmak basıyordu ve çok da ilgi gördü.
Bu önemli sergi ile ilgili kaleme aldığı kısa açıklama notunu aşağıda paylaşıyoruz:
“Fotoğraf çekmek için çıkmış olduğum uzun seyahatlerde, yollarda arabalar tarafından ezilerek ölmüş olan hayvanları görür ve çok üzülürdüm. Çoğu araba kullanan kişiler, bu ölmüş hayvanlara çarpıp giderken veya bakıp geçerlerken, ben onları fotoğraflamaya çalıştım. Yıllar sonra bu hayvanların sayısı bir sergi açacak kadar olunca ‘Yüzleşme’ teması altında, sergilemeye karar verdim. Her ne kadar duvarımıza asmak ya da her gün görmek istemesek de. Belki çoğumuzun görmezden geldiği bu hayvan ölümlerine dikkat çekerek, daha dikkatli olmamız gerektiğini vurgulamaya çalıştım.”
Yerli-yabancı fotografa dair ne kadar basılı eser varsa alıp incelediğini, kütüphanesinde bulundurduğunu da biliyoruz. Öyle zannediyoruz ki Özkaplan’ın kütüphanesinde ‘beşbin’den fazla eser yer alıyor. Duayenlerden Gültekin Çizgen’in kütüphanesini biliriz; sekizbinbeşyüzü aşkın eser barındırıyor. Biz görmemiş olsak bile, başka ustaların da büyük çaplı kütüphaneleri vardır muhakkak. Ancak kendi çağdaşları arasında Fikret Özkaplan hem arşiv bakımından, hem de kütüphanesinde bulundurduğu ve incelediği eser bakımından en önde yer alan fotografçılardan biri olsa gerektir.
Foto-grafik dokümanter çalışma bağlamında imza attığı “Ortaköy’den Hacı Bektaş’a” ve “Atatürk Kalbimizde Yaşıyor” isimli basılı kitap/albümden sonra yaptığı çok değerli başka bir çalışma ise, kuruluşundan itibaren mensubu olduğu derneğin (FSK) 25.yılında hazırladığı Fotograf Sanatı Kurumu’nun tarihçesidir.
Basılı eser düzleminde kazandığı bütün deneyim, arşivinde yer alan diğer kıymetli dokümanı peyderpey basılı hale getirmesi için umarız moral motivasyon kaynağı olur.
Fikret Özkaplan bu gün artık fotograf dünyamızda hatırı sayılır bir yer edinmiştir.
Tekin ERTUĞ Not: Yukarıdaki metin daha önce yayınlanmış olmakla birlikte (yazı güncellenmiştir), amatör foto-grafinin önemli isimlerinden sayın Özkaplan’ı daha çok insanın tanıyabilmesi için Arthenos Blog’da da yayınlanmasında yarar görmekteyiz.
Teşekkür ederiz Tekin hocam. Ellerinize emeğinize sağlık.
Buradan sizin vesilenizle Fikret bey’e de selam ve saygılarımı iletiyorum.